ACOSO ESCOLAR

O noso centro conta cun Protocolo de Prevención e Atención do Acoso Escolar, informado favorablemente polo Claustro de Profesores, debatido e coñecido nos distintos órganos académicos do colexio e por fin aprobado polo Consello Escolar, onde está representada a Comunidade Educativa, o día 13 deste mes de maio de 2014.

É un tema que non é de moita incidencia a nivel do ensino de Educación Infantil e Primaria, pero sempre está ben dispoñer dos mecanismos para atallar os posibles problemas e para realizar sobre todo prevención a nivel educativo e formativo.

Compre non ser alarmistas e sempre hai que actuar con cautela, humanidade e gardando a debida confidencialidade para protexer sempre aos menores de idade. Non obstante, alumnado, familias, profesorado e dirección dos centros educativos han ser conscientes que casos de "bullying" ou acoso escolar poden se producir nalgún momento e hai que estar preparados para dar a axeitada resposta a problemática que se pode presentar e darlle a solución pertinente, para eso quere servir o protocolo que vimos de aprobar no colexio. 

Imos presentar algúns sinais que poden facer sospeitar que un neno ou nena sufre acoso (hai que discernir ben e distinguir o que realmente é acoso e o que non é, para eso seguiremos o protocolo). Uns indicadores de acoso poden ser:

• Chega a casa coa roupa, libros ou cousas rotas ou que llas teñen roubado.
• Ten moretóns, feridas, cortes ou marcas que non pode explicar.
• Perdeu o interese por ir ao colexio.
• O seu rendemento académico baixa.
• Ten poucos amigos ou non ten ningún.
• Non invita a compañeiros á casa e rara vez vai á de outros.
• Sufre falta de apetito, dores de cabeza e/ou estómago (pola mañá).
• Sufre alteracións do sono: insomnio, pesadelos ou chora cando durme.
• Pide diñeiro ou saca diñeiro ás escondidas (para o intimidador).
• Falta algún xoguete ou cousa de valor (tamén para entregarlla ao acosador/es).
• Chega do colexio ansioso, triste, decaído, cos ollos con bágoas e ten un aspecto triste, deprimido e de infelicidade.
• Cambia de humor de forma inesperada ou está irritable e con furia e rabia repentina.
• Amósase teimudo, pouco comunicativo, chora con frecuencia.

• Non quere saír a xogar cos demais, non quere ir ao parque, prefire quedar só na casa. 

Temos que comunicarnos cos nosos nenos e nenas, estar pendientes deles e das súas cousas, coñecelos, saber das súas preocupacións, darlles confianza para que dialoguen con nós, debemos saber escoitalos e diante calquera situación de alarma ou cambio repentino de comportamento non deixar de falar co profesorado. A nosa maior preocupación son os fillos/as, o alumnado. Todos debemos axudarnos e cooperar na mellor educación e benestar dos nosos nenos e nenas. Son o centro da acción educativa.

(Para a elaboración desta entrada contamos coa información que se ofrece no Taco do Corazón de Xesús do día 24 de marzo de 2014, da editorial Mensajero e tamén do noso Protocolo sobre o tema).

LISTADO DE ADMISIÓN (II)

ALUMNADO PARA 1º DE ED. PRIMARIA:

1.- BERMEJO GARCÍA, Adrián               -    9 ptos.

2.- PÉREZ REY, Nela                                -    8

3.- FERNÁNDEZ PAULOS, Antía            -    6

4.- LASTRA ÁLVAREZ, Uxía                  -      6

5.- RODRÍGUEZ FANDIÑO, Pedro         -    3

LISTADO PROVISIONAL - ADMISIÓN (I)

LISTADO PROVISIONAL DE ADMITIDOS PARA O ANO: 2014 / 2015

4º EDUCACIÓN INFANTIL

Nº	APELIDOS E NOME	PUNTUACIÓN DECLARADA
1	MEAÑO LEAL, Claudia	19
2	LÓPEZ VÁZQUEZ, Ana	17
3	VIDAL VÁZQUEZ, Álvaro	17
4	CASTELO SUÁREZ, Sofía	16
5	GÓMEZ GONZÁLEZ, Erica	16
6	NOGUEIRA AGEITOS, Diego	16
7	GARCÍA VÁZQUEZ, Iria	15
8	IGLESIAS GARCÍA, Elena	15
9	MAGARIÑOS GÓMEZ, Marta	15
10	MARÍN BOUZAS, Sabela	14
11	REIRIZ ESCOBAR, Nicolás	14
12	REY CASTRO, Pablo	14
13	VILLAMEDIANA JUNCAL, Yago	14
14	FERNÁNDEZ NOYA, Diego	9
15	PÉREZ HERRERA, Claudia de la C.	9
16	OTERO NOVÁS, Aroa	8
17	REY REY, Paula	8
18	ÁLVAREZ LEMA, Martín	6
19	LOBATO GONZÁLEZ, Unai	6
20	MIGUÉNS JUEGUEN, Candela	6
21	QUINTÁNS CICCHINI, Ariadna	3
22	ESCOBAR SANTAMARÍA, Lola	0

VISITA AO IES FERMÍN BOUZA BREY

HOXE, DE 12:00 H. A 14:00 H. O ALUMNADO DE 6º DE EDUCACIÓN PRIMARIA, ACOMPAÑADOS DOS SEUS MESTRES TITORES E DO ORIENTADOR DO CENTRO FIXERON UNHA VISITA FORMATIVA E INFORMATIVA AO NOSO INSTITUTO. ALÍ FOMOS RECIBIDOS POLO DIRECTOR, A VICEDIRECTORA E A ORIENTADORA, QUE MOI AMABLEMENTE NOS ILUSTRARON E OFRECERON INFORMACIÓN VALIOSA PARA O NOSO ALUMNADO, QUE NO VINDEIRO SETEMBRO, UNHA GRAN PARTE PASARÁ A SER O NOVO ALUMNADO DO INSTITUTO.
GRACIAS POLA AMABILIDADE E O TRATO RECIBIDO. O PRÓXIMO XUÑO, A ORIENTADORA E O DIRECTOR VISITARÁN O NOSO COLEXIO PARA TER UN ENCONTRO COS PAIS DO NOSO ALUMNADO E SEGUIR OFRECENDO INFORMACIÓN SOBRE O IES "FERMÍN BOUZA BREY".

RESERVA DE ADMISIÓN

DO 6 AO 20 DE MARZO, ÁMBALAS DÚAS DATAS INCLUSIVE, ESTÁ ABERTO O PRAZO PARA A RESERVA DE ADMISIÓN DE PRAZAS ESCOLARES PARA O CURSO 2014-2015 NO NOSO CENTRO.

RECOLLIDA DE IMPRESOS E DOCUMENTACIÓN  NA SECRETARÍA DE LUNS A VENRES EN HORARIO DE 13:00 H. A 14:00 H. NESTE MESMO HORARIO PODEN FACERSE AS CONSULTAS PERTINENTES SOBRE O PROCESO DE ADMISIÓN.

A QUÉ XOGAS

AS COUSAS CLARAS E O CHOCOLATE ESPESO

Vivimos nun mundo de normas, calquera sociedade, club, partido político, confesión relixiosa, mesmo os xogos de cativos están cheos de normas; para poder desenvolverse, para xogar hai que coñecer e respectar as normas.

 Na educación da infancia, moitas veces, non sabemos introducir as regras de xogo, as pautas de comportamento que permitan unha convivencia axeitada. Todo neno prefire saber con precisión que se espera del, a qué xogamos. Os pais e os educadores teñen a responsabilidade de proporcionarlle referencias claras. Por que ten que haber regras? Porque vivimos xuntos, formando sociedade. E as normas axudan a vivir, a regular a sociedade con xustiza, procurando tratar a todos con equidade; sendo todos distintos, pero cos mesmos, dereitos, con igualdade de trato. Por que ten que haber regras para o neno? Porque hai que habitualo a vivir en sociedade e que teña habilidades sociais para poder desenvolverse na vida. O feito de facilitarlle un mínimo marco normativo, favorece nel un sentimento de seguridade, unhas referencias para poder actuar en consecuencia. Eso simplifica o seu mundo, facilítalle a vida. O neno que non sinte certos límites vive sumido na confusión. O neno quere que os seus pais actúen como tales e que os mestres sexan mestres; os colegas, os compañeiros son os nenos da súa idade.

 Se as normas son claras e precisas e son coherentes e fáciles de comprender. Se hai poucas regras e resulta fácil cumprilas, o neno pode asumilas perfectamente e está gustoso e seguro. Pero se hai unha proliferación delas, son confusas, son unha pesada carga, córrese o risco de que os nenos non as poidan asumir. É peor un adulto que deixa facer todo, que tanto lle da; o que se chama “laissez-faire”, o que crea un balbordo, unha confusión, unha inestabilidade. Que aquel adulto que pacta co neno un mínimo de normas reguladoras que ofrecen seguridade e serven de guía. Poucas normas, pero claras, que todos saibamos ao que xogamos. Os nenos precisan equilibrio, harmonía; os adultos temos que darlle seguridade, ser uns referentes, un faro, unha buxola que indique con nitidez o norte.

Rematamos cunha expresión que escoitamos moitas veces a un gran amigo e educador:

Ao neno se lle impón, a un mozo se lle propón e a un adulto se lle expón.

Malo cun adulto que di que non sabe que facer co seu fillo, e que este se converte nun tirano. É que ao mellor non soubo poñer límites cando debía.

Nas clases é bo coxestionar a disciplina, que os nenos co profesor pacten e dicten unhas mínimas normas de clase e que as fagan cumprir. Todo así será máis doado.   

ESCOLA DE PAIS - MARTES 18