RESERVA DE ADMISIÓN

DO 6 AO 20 DE MARZO, ÁMBALAS DÚAS DATAS INCLUSIVE, ESTÁ ABERTO O PRAZO PARA A RESERVA DE ADMISIÓN DE PRAZAS ESCOLARES PARA O CURSO 2014-2015 NO NOSO CENTRO.

RECOLLIDA DE IMPRESOS E DOCUMENTACIÓN  NA SECRETARÍA DE LUNS A VENRES EN HORARIO DE 13:00 H. A 14:00 H. NESTE MESMO HORARIO PODEN FACERSE AS CONSULTAS PERTINENTES SOBRE O PROCESO DE ADMISIÓN.

A QUÉ XOGAS

AS COUSAS CLARAS E O CHOCOLATE ESPESO

Vivimos nun mundo de normas, calquera sociedade, club, partido político, confesión relixiosa, mesmo os xogos de cativos están cheos de normas; para poder desenvolverse, para xogar hai que coñecer e respectar as normas.

 Na educación da infancia, moitas veces, non sabemos introducir as regras de xogo, as pautas de comportamento que permitan unha convivencia axeitada. Todo neno prefire saber con precisión que se espera del, a qué xogamos. Os pais e os educadores teñen a responsabilidade de proporcionarlle referencias claras. Por que ten que haber regras? Porque vivimos xuntos, formando sociedade. E as normas axudan a vivir, a regular a sociedade con xustiza, procurando tratar a todos con equidade; sendo todos distintos, pero cos mesmos, dereitos, con igualdade de trato. Por que ten que haber regras para o neno? Porque hai que habitualo a vivir en sociedade e que teña habilidades sociais para poder desenvolverse na vida. O feito de facilitarlle un mínimo marco normativo, favorece nel un sentimento de seguridade, unhas referencias para poder actuar en consecuencia. Eso simplifica o seu mundo, facilítalle a vida. O neno que non sinte certos límites vive sumido na confusión. O neno quere que os seus pais actúen como tales e que os mestres sexan mestres; os colegas, os compañeiros son os nenos da súa idade.

 Se as normas son claras e precisas e son coherentes e fáciles de comprender. Se hai poucas regras e resulta fácil cumprilas, o neno pode asumilas perfectamente e está gustoso e seguro. Pero se hai unha proliferación delas, son confusas, son unha pesada carga, córrese o risco de que os nenos non as poidan asumir. É peor un adulto que deixa facer todo, que tanto lle da; o que se chama “laissez-faire”, o que crea un balbordo, unha confusión, unha inestabilidade. Que aquel adulto que pacta co neno un mínimo de normas reguladoras que ofrecen seguridade e serven de guía. Poucas normas, pero claras, que todos saibamos ao que xogamos. Os nenos precisan equilibrio, harmonía; os adultos temos que darlle seguridade, ser uns referentes, un faro, unha buxola que indique con nitidez o norte.

Rematamos cunha expresión que escoitamos moitas veces a un gran amigo e educador:

Ao neno se lle impón, a un mozo se lle propón e a un adulto se lle expón.

Malo cun adulto que di que non sabe que facer co seu fillo, e que este se converte nun tirano. É que ao mellor non soubo poñer límites cando debía.

Nas clases é bo coxestionar a disciplina, que os nenos co profesor pacten e dicten unhas mínimas normas de clase e que as fagan cumprir. Todo así será máis doado.   

ESCOLA DE PAIS - MARTES 18

NOVAS ACTIVIDADES

O MARTES 28 ÁS 10:20 H., NO SALÓN DE ACTOS, E ORGANIZADA POLO DEPARTAMENTO DE ORIENTACIÓN, REALIZARASE UNHA SESIÓN SOBRE TÉCNICAS DE ESTUDIO PARA O ALUMNADO DE 6º DE PRIMARIA, DITA SESIÓN SERÁ IMPARTIDA POLA EX-ALUMNA: PAULA SERÉN REIJA, LICENCIADA EN DEREITO E NA ACTUALIDADE CURSANDO UN MÁSTER DA ESPECIALIDADE.

Realizada a sesión, foi moi satisfactoria, o alumnado comportouse moi ben e a ponente estivo magnífica. Agardamos que os alumnos e alumnas de 6º de Primaria aproveiten e poñan en práctica o exposto.

 



O MARTES 18 DE FEBREIRO, ÁS 17:30 H., TEREMOS UNHA NOVA SESIÓN DA ESCOLA DE PAIS, BAIXO O EPÍGRAFE:

AXUDAR Á ESCOLA

E DA QUE MÁIS ADIANTE DAREMOS MÁIS DETALLES, AGORA É PARA QUE FAGADES UN OCO NAS AXENDAS.

PACIENCIA E BOS EXEMPLOS

Educar aos nosos nenos e nenas é unha tarefa apaixoante. Os nenos e nenas de hoxe serán os homes e as mulleres do mañá. Deles dependerá o futuro da Humanidade e o futuro do planeta e nós, como educadores, temos moito que ver con ese futuro. Agardemos que sexa un bo futuro. A infancia e a mocedade do hoxe son froito dos maiores do onte.
Aos nenos hai que amalos, valoralos, coñecelos, escoitalos; todo imprescindible para poder educalos.
Algo no que é preciso insistir, é que os nenos necesitan un tempo diario para xogar libremente cos seus iguais. Non lles roubemos o tempo de lecer e o tempo de xogo, son imprescindibles para medrar equilibradamente. O xogo é imprescindible e moi necesario para a educación harmónica e axeitada dos nenos, o xogo é algo natural e necesario nos nenos. Que xoguen cos seus iguais e coa mínima presencia dos adultos, hai excesiva presencia dos adultos na vida dos nenos, que precisan un tempo soltos para poder gozar dos iguais. Aí aprenderán a socializarse, a seguir as normas dos xogos, a autorregularizarse, o xogo libre cos iguais é enormemente educativo. Deixemos que se expandan que gocen da súa nenez. Un neno que xoga é un neno feliz.

BO NADAL E FELIZ ANINOVO 2014

O PROFESORADO DO CEIP O PIÑEIRIÑO DESÉXALLES UNHAS FELICES VACACIÓNS DE FINAL DO PRIMEIRO TRIMESTRE, UNHA OPORTUNIDADE PARA A CONVIVENCIA FAMILIAR E VECIÑAL. E QUEREMOS QUE O 2014 SEXA PROPICIO PARA TODOS, QUE ESTE DEMO DE CRISE OU O QUE SEXA QUE SE VAIA AXIÑA E QUE TODO O MUNDO POIDA TER UNHA VIDA DIGNA E CHEA DE OPORTUNIDADES. FELIZ 2014.

ACOMPAÑAR NO CRECEMENTO, A MEIOR PREVENCIÓN

 
Polo seu interese vou verquer ao galego un artigo aparecido no taco-calendario do Sagrado Corazón (11/12/2013):

AXUDAR A FACER

Un neno ve a unha bolboreta que se está a desprender con dificultade do seu casulo. Crendo axudala, libéraa delicadamente da súa envoltura. A bolboreta voa, recorre uns metros, mais axiña cae ao chan, morta.
 O pai explica que non se axuda á bolboreta facilitándolle a súa liberación. Ela debe conseguilo por si mesma, reforzando así os músculos das súas ás, que despois lle axudarían a voar.

Á luz deste exemplo, vós, os pais, deixades ao voso fillo ou filla afrontar por si mesmo as súas dificultades e retos, as súas responsabilidades e tarefas? Ou pretendedes facilitarlle as cousas facéndoas no seu lugar?

 A responsabilidade dos pais non é facer as tarefas do fillo, senón axudar a que el as poida facer. É necesario deixarlle cada vez maior responsabilidade para permitirlle desenvolver as competencias necesarias para a súa evolución e o seu crecemento. Parece claro que sempre é máis fácil ordear no seu lugar, lavarlle os dentes para estar seguros de que así quedan ben, atarlle os cordóns dos zapatos, pero, actuando así, el ou ela non aprende a facelo.

Sería un bo exercicio facer unha lista das tarefas que fas por el, substituíndoo a el e despois, sinalar cales podería facer perfectamente el por si mesmo, as que poderías delegar nel.
 
No fagamos do neno ou nena un ser inutilizado, dependente, consentido, mal criado; hai que educar para unha crecente autonomía. Aos nenos gústalles facer as cousas, sentirse útiles, permitamos o seu crecemento autónomo, brindémoslles ricas e variadas experiencias. 

E para previr toxicomanías, dependencias, etc. as claves son convivencia, diálogo, moito diálogo, dedicarlle tempo aos fillos, escoitalos, estar con eles, interesármonos polas súa cousas, dar bos exemplos e ter experiencias gratificantes, positivas e enriquecedoras en familia (gozar xuntos da convivencia familiar, contacto frecuente coa natureza -montaña, praia, animais, viaxes-, asistir a espectáculos e actividades culturais -festas, concertos, teatro, cine, conferencias, romarías, circo,...). Facer todo o posible para ser felices en parella, en familia, boas relacións entre todos, pais/fillos/familiares/veciños.

É moi importante, frecuentar o colexio, ter unha estreita, positiva, construtiva relación cos mestres e participar activamente en todas as actividades do colexio, ser e facer COMUNIDADE EDUCATIVA, os nosos nenos e nenas merécenno.